Prehistoryczni mieszkańcy
Czy wiedziałeś, że:
Przede wszystkim dzięki handlowi dalekobieżnemu Europa zaalpejska uzyskała kontakt z bardziej dojrzałymi cywilizacjami. Podczas pierwszego wieku istnienia halsztackiego osadnictwa w Kocobędzu-Podoborze, prosperuje na Bliskim Wschodzie imperium asyryjskie, a Fenicjanie zakładają Kartaginę. Gdy kocobędzka siedziba w V w. p.n.e. odchodzi w zapomnienie, Grecy właśnie staczają walkę z Persami, Ateny i Sparta są u szczytu władzy i zaczyna rozwijać się młoda republika rzymska.
Kultura łużycka nawiązuje do tradycji epoki brązu, a w epoce żelaza jest dalej rozwijana. Jednym z dobrze zaobserwowanych zjawisk z tej epoki jest wzmagające się rozwarstwienie społeczne. W epoce halsztackiej odkrywamy, oprócz wspólnych mogił pogrzebowych, wyjątkowe mogiły, tzw. książęce, kiedy razem ze zmarłym pochowano ogromne bogactwo. Istnienie swojego rodzaju prehistorycznej szlachty potwierdzają także znaleziska małych, warownych zagród w ramach osad. Teorię tę dodatkowo popierają odnalezione luksusowe artefakty. Społeczeństwo okresu halsztackiego było jednak bardziej zróżnicowane. Podstawę fikcyjnej piramidy stanowiła szeroka warstwa rolników, a wierzchołek wspomniane „książęta”. Do książąt blisko mieli wojownicy, przede wszystkim konni. Liczne dowody handlu dalekobieżnego świadczą o tym, że rozwinęła się specyficzna, z pewnością znacząca grupa kupców. Poczynając od epoki brązu, należy przypuszczać również istnienie wyspecjalizowanych rzemieślników. Wśród nich uprzywilejowane pozycje zajmowali prawdopodobnie hutnicy, odlewnicy czy kowale. Dowodem zaawansowanej stratyfikacji społecznej jest również samo istnienie grodzisk. Ich budowa wymaga wyższej formy organizacji: człowieka, czy grupy ludzi, zdolnych koordynować współpracę większej grupy.
Reszty struktur palowych
Obiekt produkcyjny z okresu halsztackiego