Ceramika i inne naczynia

Zdecydowaną większość odkryć archeologicznych przedstawia ceramika. Niektóre kultury prehistoryczne zawdzięczają nawet swoją nazwę ówczesnej, typowej ceramice. Badanie technik dekoracyjnych i produkcyjnych ceramiki pozwala na podstawowy podział chronologiczny poszczególnych warstw. W skrócie powiedziawszy: można identyfikować zarówno ceramikę kultury łużyckiej, jak i słowiańską, ponieważ produkowano ją w podobnym, często nawet identycznym stylu przez wszystkie ludy, które zasiedlały miejscowość przez kilka wieków.

Ceramika kultury łużyckiej na pierwszy rzut oka wydaje się piękniejsza i bardziej jakościowa w porównaniu z późniejszą ceramiką słowiańską. Nie była ona jeszcze wytwarzana na kole, jej twórcy byli jednak zdolni osiągnąć wyjątkową jakość produktów. Najpiękniejsze wyroby są dobrze wypalone, czarne, polerowane na wysoki połysk, często z bardzo bogatym zdobieniem. Rzadko znajdowano resztki malowanych dekoracji ceramiki. Oprócz ceramiki istniały także naczynia z brązu. Prawdopodobnie chodzilo jednak o bardzo drogie i luksusowe przedmioty, które nie służyły do użytku codziennego. Najczęściej chodziło o filiżanki z brązu, z bogatymi, wykutymi ozdobami. Kształtem przypominają one wyżej wymienione filiżanki ceramiczne. W ścisłości można powiedzieć, że ceramika w niektórych przypadkach próbuje naśladować wyjątkowe naczynia metalowe.

  

 

 

 

 

 

Ceramika Słowian wygląda na pierwszy rzut oka grubsza, nie możemy jednak bagatelizować umiejętności rzemieślniczych jej twórców. W przeciwieństwie do epoki halsztackiej, Słowianie IX wieku znali i używali koło garncarskie. Naczynia są twardo wypalone, ich właściwości dodatkowo udoskonalone są poprzez dodanie materiałów schudzających. Najczęściej dekorowane są tzw. słowiańską falą, z którą w różnych postaciach spotykamy się aż do schyłku średniowiecza, pojawiają się także inne typy zdobnictwa. Na dnie naczyń można czas od czasu znaleźć znaki ceramiczne, które służyły prawdopodobnie jako identyfikatory wyrobów,  możliwy charakter kultowy takich znaków nie został jednoznacznie udowodniony. Z Kocobędza pochodzi kilka przedmiotów z takimi znakami, ich występowanie związane jest z wpływami  wielkomorawskimi. Ciekawym, jednak bardzo typowym ceramicznym przedmiotem w środowisku słowiańskim jest tzw. prażnica. Z całą pewnością powszechnie używane były naczynia drewniane, takie jak wiadra i wiaderka, miski, kosze itp., te jednak praktycznie w ogóle się nie zachowały. Metalowe naczynia są bardzo cenne, nie należały jednak do standardu codziennego.