Prehistoria

Wyniki długoletnich badań archeologicznych wskazują na to, że miejscowość została zasiedlona w dwóch falach: najpierw przez ludów tzw. kultury łużyckiej u schyłku epoki brązu, a potem przez Słowian w okresie wczesnego średniowiecza.

„Łużycki krąg kulturowy sformował się w ciągu młodszej epoki brązu, mniej więcej od połowy XIV wieku p.n.e. Istniał on również w późnej epoce brązu, a na niektórych terytoriach przetrwał nawet do wczesnej epoki żelaza, która nazywana jest również okresem halsztackim. W ramach łużyckiego kręgu kulturowego wyróżnia się trzy fazy: łużycką, śląską i platenicką. Mniej więcej około połowy V wieku kultura łużycka znika i jest zastąpiona dominującą kulturą lateńską, która reprezentuje młodszą epokę żelaza. Grodzisko Kocobędz-Podobora więc było częścią żywego kręgu kulturowego, który na Śląsku rozwijał się przez 900 lat.

Miejscowość Kocobędz-Podobora po raz pierwszy została zasiedlona przez ludy należące do śląskiej fazy łużyckiego kręgu kulturowego w późnej epoce brązu – mniej więcej na przełomie X i IX wieku p.n.e. Pierwsze osadnictwo skoncentrowane było w przestrzeni akropolu. Prawdopodobnie już w tamtych czasach wydrążono rów, oddzielający akropol od późniejszego przedzamcza. Znalezione warstwy kulturowe wskazują na to, że na początku starszej epoki żelaza, mniej więcej pod koniec VIII wieku p.n.e., osada została zdobyta przez najeźdźców. Po hiatusie osadniczym miejscowość została ponownie zasiedlona przez ludy kultury łużyckiej w pierwszej połowie VII wieku p.n.e. W drugim etapie zasiedlenia stopniowo budowany był wał obronny, który później został dodatkowo rozszerzony. W ten sposób powstało prawdziwe grodzisko. Pod koniec okresu halsztackiego, w połowie V wieku p.n.e., grodzisko Kocobędz-Podobora zostało spalone i do przybycia Słowian nie było ono zasiedlone.

Kolejne wieki, nazywane też okresem lateńskim, związane były z rozwojem kultury celtyckiej. W pierwszym wieku przed naszą erą cywilizacja celtycka zaczęła upadać. W Europie środkowej została ona zastąpiona przez Germanów. W archeologii mówimy o tzw. okresie wpływów rzymskich. Od IV wieku rozpoczął się okres wielkich wstrząsów, powodujących ponad dwustuletni proces wędrówki ludów. Pod koniec tej skomplikowanej i chaotycznej epoki, kiedy upadło imperium zachodniorzymskie i plemiona barbarzyńskie położyły fundamenty średniowiecznych państw europejskich, na arenie dziejów pojawili się Słowianie.